AI als mijn partner, is dat iets nieuws?

Een partner die altijd luistert, heel goed weet wat je wil, en altijd blij is met jouw aanwezigheid. Wie wil er niet zo’n partner? En in 2026 is die ook gewoon te vinden voor iedereen: AI. Hoewel de eerste experimenten met “begripvolle robots” al in de jaren 60 van de vorige eeuw plaatsvonden vindt de echte doorbrak nu plaats. Mensen hechten steeds meer aan een kopie van zichzelf.

Toch is dit verschijnsel niet echt nieuw. Er bestaat al lang een soort tussenvorm. Het is geen mens maar het leeft wel echt: de hond. Je zou ook kunnen spreken van een bredere range aan dieren die die rol vervullen, maar de hond is wel het meest treffende voorbeeld. Altijd blij als je thuiskomt, ook al je maar vijf minuten weg bent geweest. Geen kritiek, en altijd een luisterend oor.

Dan zijn er ook nog mensen die in het zichzelf projecteren op de hond zover doorslaan dat de hond een soort accessoire wordt, waarbij het belang van de hond even opzij wordt gezet. Dat kan in een lichte vorm: de hond aankleden, of in een ernstigere vorm, doorgefokte rassen.

Maar al met al verschillen en AI en de hond als partner van de mens in de kern niet zoveel. Behalve dat de hond niet terugpraat en de AI wel.

En daarmee ontstaat er wel een risico, die je bij een hond niet zo snel tegen zal komen. AI luistert niet alleen maar geeft ook adviezen en tips. En hoewel AI heel begripvol lijkt, AI begrijpt niks. Dus kan AI je ook vrij eenvoudig op een dwaalspoor zetten. Adviseren om bijvoorbeeld een eind aan je leven te maken. Iets wat een hond niet zo snel zal doen.