Een verborgen vorm van kindermishandeling: obesitasjes.<\/p>\n\n\n\n
Laten we allereerst stellen dat niet ieder kind dat (veel) te zwaar is hier iets aan kan doen. En ook de ouders niet. Dus je kunt nooit zomaar met de vinger wijzen en verwijten maken naar (de ouders van) een kind met\u00a0obesitas. Aan de andere kant mag dit ook niet afleiden van het feit dat er ook een groep is waar wel verkeerd eet\/beweeggedrag de oorzaak is van het overgewicht bij die kinderen.\u00a0
En hoewel de ouders van het kind en veel anderen dit niet direct zo zullen zien is dit wel een vorm van kindermishandeling. De problemen die een kind met aanzienlijk overgewicht heeft en krijgt zijn namelijk enorm. Zowel fysiek als mentaal.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
De kans is ook groot dat de problemen het hele leven hem of haar zullen blijven achtervolgen.Op dit moment is er wel aandacht voor, maar wordt toch de ernst hiervan niet genoeg gezien. Van kinderen kun je nu eenmaal niet verwachten dat ze zich volwassen gedragen en die zullen zich voegen naar het gedrag van de ouders. Bij deze ouder kun je daarom in mijn ogen wel spreken van kindermishandeling. Een kind ernstig ondervoeden met ontwikkelingsstoornissen tot gevolg is dit immers ook.
Door het te defini\u00ebren als kindermishandeling kan de overheid effectief ingrijpen, nog voordat de de gevolgen ernstige vormen hebben aangenomen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"